گاهی اوقات خداوند هدیه ای برای ما میفرستد به نام دوست اما ما اونو در بین آدمهای دور و برمون گم می کنیم. اونقدر نگران حفظ غرورمون میشیم که یادمون میره ممکنه فقط چند صباحی مهمون زندگی ما باشه.نمیدونیم که فقط ما رو شایسته تقسیم تنهایی هاش میدونه. پس اگه یه روزی چنین هدیه ای برای زندگی ما فرستاده شد. پناهگاه گرمی برای دستا ش باشیم و لایق اعتماد نگاهش...![]()
+ نوشته شده در دوشنبه ۹ خرداد ۱۳۹۰ ساعت 21 توسط محبوبه
|