گلهایی که بر طراوت پیکرم می رویند رنگ نوازش دستان تورا دارند

نیلوفرانی بر ساق هایم پیچاندند که در بوی تو می خزند

تو گلبرگی جامانده در لحظه ای خاطره منی که بوی صد باغ بر می آید از آن

 

چشمهایم را شستم جور دیگر دیدم تو همانی بودی که دوستت داشتم